Edvard Munch'un aynı adlı tablosundan, hareket tiyatrosundan (movement theater) ve Grotowski'nin çalışmalarından esinlenerek hazırlanmış %80'i sözsüz olan bağımsız bir oyundur. Söz konusu tablonun hikâyesinin oyunlaştırılmış hâli değil, eserin hissettirdiklerinden esinlenerek düşünülmüş başkalaşmış bir temaya sahiptir. "Çığlık", inanç, yalnızlık ve sosyallik; zorunluluklar, süreğen monoton hayat ve varoluş; ego, sıkıntı, delilik ve canavarlaşma; aşk, sorumluluk, can sıkıntısı, güvenli alan, aidiyet ve tutsaklık gibi konular çerçevesinde nihayetinde her anlamda kendine ve Dünya'ya bütünüyle yabancılaşan, dönüşüm içinde sıkışan modern insanın sesidir. Çığlık, yüklenen anlamlarla insanın tercümanı olan ve ruhun yükünü açığa çıkaran yankılanan o sestir.

*Deneysel, Avangart, Tinsel